möbius LAB

Wieloletnie badania eksperymentalne oraz obserwacje naukowe prowadzone pod kierunkiem dr inż. Igora Ogorodnyka doprowadziły do opracowania Technologii Fotokinetycznej™ – innowacyjnego projektu badawczo-rozwojowego z pogranicza biofotoniki, biofizyki molekularnej oraz fizyki układów biologicznych. Celem projektu jest analiza wpływu kontrolowanej stymulacji fotonowej na właściwości biofizyczne oraz bioaktywność wybranych układów biologicznych i substancji czynnych.

Punktem wyjścia dla tych badań była obserwacja, że skuteczność klasycznej suplementacji nie zawsze jest taka sama u wszystkich osób. Ta sama substancja biologicznie czynna może wywoływać różną odpowiedź biologiczną, zależnie od stanu fizjologicznego organizmu oraz czynników środowiskowych. W tym kontekście jednym z modeli badawczych jest aparat fotosyntetyczny roślin, w szczególności fotosystem II (PSII), którego wydajność (ΦPSII) może ulegać zwiększeniu w wyniku optymalizacji warunków ekspozycji fotonicznej.

Fotokinetyka to intensywna obróbka światłem o określonej długości fali i rytmie, z informacyjno-fazową modulacją. Światło działa tu nie jak ciepło, lecz jako nośnik informacji. Informacja zapisana za pomocą światła na cząsteczkach substancji przekazuje komórkom precyzyjną instrukcję ich wykorzystania i uruchamia kaskadę reakcji biochemicznych, które trwają znacznie dłużej niż samo działanie substancji.

Fotokinetyka:

• „budzi” cząsteczkę,
• przeprowadza ją w bardziej aktywny stan,
• sprawia, że cząsteczka jest bardziej uporządkowana i lepiej rozpoznawalna dla komórki,
• pomaga jej dokładniej oddziaływać z enzymami komórkowymi.

– projekt badawczo-rozwojowy wprowadzenie

STATUS BADAŃ

FOTOKINETYCZNA BIOAKTYWACJA SUBSTANCJI

Projekt fotokinetyki znajduje się na etapie badań pilotażowych i jest finansowany prywatnie.

Dotychczasowe prace koncentrowały się na obserwacji zjawisk biofizycznych związanych z oddziaływaniem światła z materią biologiczną, w szczególności w kontekście wpływu na właściwości układów molekularnych.

Dalsze badania obejmą analizę mechanizmów molekularnych oraz określenie warunków, w których kontrolowana stymulacja fotonowa może wpływać na bioaktywność wybranych substancji biologicznie czynnych.

Ostatecznym celem jest rozwój technologii umożliwiającej precyzyjną optymalizację bioaktywności wybranych molekuł w kontekście badań nad LONGEVITY, funkcjonowaniem mitochondriów oraz utrzymaniem homeostazy energetycznej organizmu.

W ramach projektu prowadzono eksperymenty polegające na ekspozycji substancji biologicznie czynnych (w formie proszków i roztworów) na modulowane światło koherentne o określonych parametrach emisji. Celem badań była ocena, czy taka stymulacja może wpływać na właściwości biofizyczne cząsteczek oraz ich bioaktywność, bez zmiany struktury chemicznej. Wstępne obserwacje sugerują możliwość wpływu na dynamikę molekularną układu oraz sposób oddziaływania cząsteczek z otoczeniem biologicznym, jednak mechanizm tego zjawiska pozostaje przedmiotem dalszych badań.

Badania prowadzone m.in. przez zespoły związane z Chinese Academy of Sciences (CAS) wskazują, że wyższa emisja biofotonów oraz opóźniona luminescencja w roślinach leczniczych mogą odzwierciedlać wyższy poziom aktywności metabolicznej oraz korzystny profil bioaktywny materiału roślinnego. Zjawiska te mogą w niektórych przypadkach stanowić uzupełnienie klasycznych metod oceny jakości surowców.

W publikacji “Biophoton emission promotes the modern scientific utilization of medicinal plants” (Cao i in., Frontiers in Chemistry, 2025) wskazano, że emisja biofotonów powstaje głównie w wyniku reakcji redoks zachodzących w chloroplastach i mitochondriach, w tym w fotosystemie II (PSII) oraz w łańcuchu oddechowym.

W tym kontekście analizowany jest potencjalny wpływ kontrolowanej stymulacji fotonowej zarówno na materiał roślinny, jak i wybrane cząsteczki biologicznie czynne. Podejście to, rozwijane w koncepcji fotokinetycznej, zakłada możliwość oddziaływania światła na właściwości biofizyczne układów bioenergetycznych, w tym procesów mitochondrialnych.

Z perspektywy bioenergetyki komórkowej zagadnienia te wpisują się w obszar badań nad longevity, koncentrujący się na funkcjonowaniu mitochondriów, metabolizmie komórkowym oraz mechanizmach utrzymania równowagi energetycznej organizmu.

STRUKTURALNA ORGANIZACJA KOMÓRKI

ZWIĘKSZENIE WYDAJNOŚCI FOTOSYSTEMU II (ΦPSII) POPRZEZ KONTROLOWANĄ EKSPOZYCJĘ FOTONICZNĄ

BIOFIZYCZNE PODSTAWY FOTOKINETYKI

KONCEPCJA FOTOKINETYKI I

BIOAKTYWACJI

W oparciu o przedstawione obserwacje pojawiło się pytanie, czy możliwe jest oddziaływanie nie tylko na skład chemiczny substancji biologicznie czynnych, lecz także na ich właściwości biofizyczne. Fotokinetyka stanowi próbę odpowiedzi na to pytanie i polega na kontrolowanej ekspozycji substancji na światło o określonych parametrach emisji i modulacji. Proces ten nie zmienia składu chemicznego cząsteczek, lecz wpływa na ich stan energetyczny, dynamikę molekularną oraz konformację, co może prowadzić do modyfikacji ich bioaktywności. Zjawiska tego typu są znane w chemii fizycznej i fotochemii, gdzie absorpcja energii prowadzi do powstawania stanów wzbudzonych oraz zmian właściwości cząsteczek.

Oddziaływanie światła z układami biologicznymi jest przedmiotem badań biofotoniki i biofizyki.

W fotosyntezie energia fotonów inicjuje transport elektronów i konwersję energii świetlnej w chemiczną. Analogiczne procesy zachodzą w mitochondriach, gdzie przepływ elektronów umożliwia produkcję ATP.

Towarzyszy temu powstawanie stanów wzbudzonych oraz emisja biofotonów, będących wskaźnikiem aktywności metabolicznej komórek.

Kontrolowana stymulacja fotoniczna może modulować dynamikę energetyczną układów biologicznych. W systemach otwartych dopływ energii może zwiększać lokalne uporządkowanie struktur molekularnych (koncepcja struktur dyssypatywnych I. Prigogine’a).

W praktyce oznacza to możliwość wpływu na stan energetyczny i konformacyjny cząsteczek oraz procesy mitochondrialne – bez zmiany ichskładu chemicznego.

W literaturze naukowej opisano wiele mechanizmów, które mogą wpływać na zdolność komórek do transportu i wykorzystania cząsteczek biologicznie aktywnych.

• stres oksydacyjny może prowadzić do uszkodzeń błon komórkowych oraz receptorów membranowych (Halliwell & Gutteridge, 2015)
• czynniki środowiskowe, takie jak promieniowanie jonizujące oraz zanieczyszczenia, mogą wpływać na DNA oraz struktury komórkowe (Kumar et al., 2020)
• syntetyczne związki chemiczne obecne w środowisku mogą oddziaływać z receptorami hormonalnymi, prowadząc do zaburzeń endokrynnych, uszkodzeń komórkowych oraz osłabienia zdolności detoksykacyjnych organizmu (Rudel et al., 2011)

Wszystkie te czynniki mogą wpływać na zdolność organizmu do przyswajania, transportu oraz metabolizowania zarówno składników odżywczych, jak i substancji suplementacyjnych.

Fulleren C60 i klatryna mają ikozaedryczną symetrię typu Fibonacciego

GHz

MHz

kHz

Drgania mikrotubul i ich potencjał jako struktur energetyczno-informacyjnych

Mikrotubule, cylindryczne struktury zbudowane z dimerycznych białek tubuliny, pełnią w komórkach funkcje mechaniczne i transportowe, stanowiąc swoiste "tory" dla wewnątrzkomórkowego transportu organelli, pęcherzyków czy białek. Ostatnie badania sugerują jednak, że ich rola wykracza poza fizyczne wsparcie cytoszkieletu.

Badania (Sahu, 2013) sugerują, że mikrotubule drgają w zakresie GHz–THz i wykazują rezonans elektromagnetyczny, co może wspierać przetwarzanie sygnałów energetycznych i kwantową koherencję w komórkach. Brown (2024) wskazuje, że cylindryczna struktura z tubuliny działa jak nanoantena, zdolna do odbioru i emisji fal elektromagnetycznych, co wspiera koncepcję mikrotubul jako elementów biokomunikacji. Z kolei Bandyopadhyay (2013) potwierdził drgania w zakresie MHz–GHz, sugerując ich rolę jako biologicznych rezonatorów zdolnych do interakcji z polem elektromagnetycznym i światłem.

Potencjalne zastosowanie:

Woda

Balneologia - terapeutyczna regeneracja organizmu . Uzdatnianie wody –  oczyszczanie i poprawa właściwości wody

Rolnictwo 6.0

Inteligentne nawozy i precyzyjne dostarczanie wartości odżywczych.

Medycyna 

Lepsza absorpcja substancji i leków. Diagnostyka oparta o bioelektryczne sygnatury chorób i regeneracyjna terapia celowana.

Wiele struktur obserwowanych w naturze wynika z optymalizacji procesów energetycznych i organizacyjnych układów biologicznych

Nasze badania

pozwolą odpowiedzieć na pytanie czy światło nie tylko wspiera procesy naprawcze, ale również organizuje strukturę biologiczną na poziomie molekularnym. 

Fotokinetyka jako organizator struktur biologicznych

Nasze badania koncentrują się na fotokinetyce i sposobie, w jaki światło wpływa na dynamikę procesów biologicznych, w tym na organizację struktur komórkowych. Jeśli światło może modulować aktywność komórek, pojawia się pytanie, czy może również wpływać na sposób formowania struktur biologicznych.

Możliwe, że odpowiednia modulacja światła wpływa na warunki wzrostu i rozwoju organizmów, prowadząc do powstawania uporządkowanych i powtarzalnych układów obserwowanych w naturze.

Złoty podział w dynamice światła i fotokinetyce

Złoty podział występuje w wielu zjawiskach naturalnych oraz właściwościach falowych światła, takich jak dyfrakcja czy interferencja.

Jeśli fotokinetyczne oddziaływanie wpływa na układ komórek i organelli, może ono modyfikować warunki, w których zachodzi organizacja procesów biologicznych, prowadząc do struktur wynikających z optymalizacji energetycznej układu.

CIĄG FIBONACCIEGO

Odkryty w 1200 r. przez włoskiego matematyka Fibonacciego ciąg liczbowy składa się z dodatnich liczb całkowitych, z których każda kolejna stanowi sumę dwóch liczb poprzedzających ją: 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144. Stosunek każdej kolejnej liczby do poprzedniej zbliża się do wartości 1,618, czyli liczby φ (fi). Podobną wartość ma także tzw. złota proporcja, która odnosi się do podziału odcinka na dwie części tak, że sto sunek długości dłuższej do krótszej jest równy stosunkowi jego całkowitej długości do dłuższej części. Stosunek ten to właśnie liczba φ. Złota proporcja przekłada się na różne doskonale harmonije i proporcjonalne kształty, które znaj dziemy w przyrodzie (np. owoce ananasa, słoneczniki), jak i w sztuce – np. dziełach Leonardo Da Vinci.

Nasza fotokinetyka czerpie z fraktalnych struktur pokazanych w filmie Nature by Numbers Cristóbala Vili – naturalnych wzorców dynamiki energii i informacji.

Fuleren C60, z kształtem przypominającym klatrynę, odzwierciedla te wzorce, regulując ruch mikrotubul i transport wewnątrzkomórkowy, a także stabilizując cytoszkielet. Jego wpływ na wodę wspiera funkcjonowanie białek i błon komórkowych.

Dzięki laserowej modulacji tych procesów otwieramy nowe możliwości w optymalizacji metabolizmu, zwiększeniu efektywności energetycznej komórek i medycynie regeneracyjnej. To technologia inspirowana naturą, napędzana nauką.

TECHNOLOGIA inspirowana NATURĄ napędzana NAUKĄ

Fuleren C60 – cząsteczka węgla złożona z 60 atomów węgla ułożonych w pentagony i heksagony. Posiada wyjątkowe właściwości antyoksydacyjne, fotochemiczne i regeneracyjne. Nagrody Nobla za ich odkrycie w (1996) z chemii ( Harold Kroto, Richard Smaley, Robert Curl ). Posiadają właściwości fotodynamiczne

Klatryna odpowiada za selektywne tworzenie pęcherzyków transportowych, a mikrotubule zapewniają ich kierunkowy transport wewnątrz komórki. 

Białko Klatryna

Fulleren C60

Ekscytony i ich transfer w strukturach biologicznych mogą odgrywać rolę w przepływie energii w układach komórkowych. Jego lepsze zrozumienie może otworzyć drzwi do nowej generacji terapii kwantowych, neurotechnologii i bioinżynierii molekularnej. 

Biokatalizator - ekscytony powstają, gdy cząsteczka pochłania światło i przenosi się w stan wzbudzony, po czym energia ta jest przekazywana dalej bez potrzeby transportowania samego elektronu. W biologii ten proces występuje m.in. w:

Neurotransmisji – mogą brać udział w nieznanych jeszcze mechanizmach ultraszybkiej komunikacji neuronalnej.

Układach białkowych – np. w flawoproteinach, w których mogą wspomagać procesy enzymatyczne.

Fotosyntezie – ekscytony przenoszą energię w antenach fotosyntetycznych roślin.

Nasza technologia łączy precyzyjnie modulowane światło laserowe z unikalnymi właściwościami fulerenu C60, by w sposób nieinwazyjny aktywować zarówno substancje biologiczne, biostruktury, jak i rośliny. Dzięki zjawiskom fotokinetycznym aktywujemy ich właściwości biofizyczne – wzmacniamy uporządkowanie molekularne, zdolność rezonansu z systemami biologicznymi oraz efektywność procesów energetycznych na poziomie komórkowym. Efektem jest potencjalne zwiększenie bioaktywności oraz wsparcie naturalnych procesów regeneracyjnych i odpornościowych organizmu.

Nowy Wymiar Interakcji Światła z Biologią

Technologia Fotokinetyczna ™

Fotosynteza i geometria światła

Wzory w słonecznikach czy układ liści na łodygach wynikają z optymalizacji absorpcji światła. Rośliny stosują filotaksję — mechanizm dostosowujący ustawienie liści w celu maksymalizacji efektywności fotosyntezy.

Fotokinetyka wpisuje się w ten kontekst jako metoda modulacji światła, która może wpływać na efektywność procesów bioenergetycznych, bez bezpośredniego narzucania określonych struktur.

Fotokinetyka a matematyczny porządek natury

„Każdy foton niesie informację. Może to być tajemnica wszechświata albo ciepło słońca na Twojej skórze.”

Stephen Hawking

"Jeśli wszystkie informacje potrzebne do kontrolowania procesów biochemicznych organizmu są zawarte w świetle, które wysyła organizm, i jeśli zakłócenia tego światła zakłócają procesy biochemiczne i powodują choroby, to musi być możliwe "zbadanie" światła i wyleczenie choroby."

Dr Fritz Albert Popp

W warunkach produkcyjnych, w wielkopowierzchniowych uprawach szklarniowych, przeprowadzono badania wpływu kontrolowanej ekspozycji fotonicznej na funkcjonowanie aparatu fotosyntetycznego roślin. Oceny dokonano przy użyciu standardowych metod fizjologii roślin opartych na analizie fluorescencji chlorofilu (fluorometria), z wykorzystaniem aparatury typu Dualex oraz FMS-2.

Wyniki:

W przeprowadzonych pomiarach wykazano:

• wzrost wydajności fotosystemu II (ΦPSII) do wartości ~0.8, przekraczających typowy zakres dla roślin w dobrej kondycji fizjologicznej (ok. 0.7–0.75)

• zwiększenie zawartości chlorofilu w liściach badanych roślin

• wzrost indeksu azotowego (NBI) wskazujący na poprawę statusu odżywienia roślin

• zwiększenie poziomu flawonoidów, związanych z odpornością na stres środowiskowy

• wzrost fluorescencji maksymalnej (FM’) świadczący o zwiększonej aktywności aparatu fotosyntetycznego

• obniżenie fluorescencji stacjonarnej (Fs), co wskazuje na ograniczenie strat energii

Efekt produkcyjny:

W warunkach rzeczywistej produkcji szklarniowej zaobserwowano: wzrost biomasy roślin sięgający około 25% w porównaniu do upraw kontrolnych

Uzyskane wyniki wskazują na kompleksowe zwiększenie efektywności aparatu fotosyntetycznego, obejmujące zarówno procesy fotochemiczne (PSII), jak i ogólną kondycję fizjologiczną roślin.

Efekt został potwierdzony w warunkach produkcyjnych, co wskazuje na jego praktyczną skalowalność i zastosowanie w rolnictwie.

Potwierdzony wzrost wydajności fotosyntezy (ΦPSII ~0.8) i biomasy (+25%) w warunkach produkcyjnych.

Materiał roślinny pochodzący z takich upraw wykorzystujemy następnie jako biologiczny komponent w opracowywanych formulacjach suplementacyjnych.

Uzyskane wyniki wskazują, że emisja biofotonów koreluje z profilem metabolicznym roślin i może stanowić wskaźnik ich stanu bioenergetycznego. Z perspektywy biologii komórkowej może to mieć znaczenie dla modulacji procesów związanych z długowiecznością (longevity), w szczególności poprzez wpływ na równowagę redoks i funkcjonowanie mitochondriów.

Komórki organizmów żywych są układami o wysokim stopniu organizacji przestrzennej, w których kluczową rolę odgrywają struktury odpowiedzialne za transport i koordynację procesów metabolicznych. Jednym z takich elementów są mikrotubule – dynamiczne włókna białkowe zbudowane z tubuliny, tworzące system transportowy umożliwiający przemieszczanie organelli i cząsteczek w obrębie komórki. Zrozumienie oddziaływań pomiędzy cząsteczkami a tymi strukturami stanowi istotny element badań nad dynamiką procesów biologicznych.

Mikrotubule mogą wykazywać właściwości sprzyjające transferowi energii i organizacji procesów wewnątrzkomórkowych

MIKROTUBULE – STRUKTURY TRANSPORTOWE I POTENCJAŁ BIOFIZYCZNY

Mikrotubule są cylindrycznymi strukturami białkowymi zbudowanymi z tubuliny, które w komórkach pełnią kluczową rolę w organizacji przestrzennej oraz transporcie wewnątrzkomórkowym. Stanowią one dynamiczny system umożliwiający przemieszczanie organelli, pęcherzyków oraz cząsteczek na duże odległości, zapewniając koordynację procesów metabolicznych. W ostatnich latach pojawiły się jednak doniesienia sugerujące, że ich rola może wykraczać poza funkcje mechaniczne.

Badania opublikowane w ACS Central Science „Electronic Energy Migration in Microtubules” przeprowadzone przez koalicję badaczy z instytucji — Princeton, Stanford, Oxford, Arizona State University, Indian Institute of Technology w Delhi wykazały, że mikrotubule – struktury cytoszkieletu komórek – mogą działać jako efektywne odbiorniki i przewodniki energii świetlnej, podobnie jak kompleksy fotosyntetyczne.

Kluczowe odkrycia:

• Mikrotubule przewodzą energię elektroniczną na odległości do 6,6 nm.

• Struktura mikrotubul tworzy sieci aromatycznych aminokwasów, takich jak tryptofan, które uczestniczą w transferze energii ekscytonów.

• Proces ten przypomina mechanizmy zbierania światła w fotosyntezie.

• Właściwości fizyczne mikrotubul mogą mieć znaczenie dla organizacji przepływu energii i procesów wewnątrzkomórkowych

Mikrotubule – autostrady w komórce

Wyobraź sobie, że każda komórka w Twoim ciele to małe miasto. W tym mieście musi się dziać mnóstwo rzeczy: trzeba dostarczać jedzenie (czyli składniki odżywcze), wywozić śmieci (produkty przemiany materii), budować nowe budynki (organella) i dzielić się na mniejsze miasta (czyli komórki potomne).

Żeby to wszystko działało, potrzebne są drogi, po których poruszają się "ciężarówki" z ładunkiem. I właśnie tymi drogami są mikrotubule.

To cienkie rurki zbudowane z białka, które tworzą coś w rodzaju autostrad wewnątrz komórki. Po tych autostradach poruszają się specjalne „ciężarówki” – białka motoryczne – które transportują wszystko, co jest potrzebne: enzymy, składniki pokarmowe, odpady, a nawet części DNA podczas podziału komórki.

Bez tych mikroskopijnych dróg życie komórki byłoby chaosem – wszystko działałoby wolno albo wcale.

EMISJA BIOFOTONÓW JAKO WSKAŹNIK aktywności metabolicznej roślin

NIP : 5482763519

REGON: 529949252

KRS: 0001133429

NIP : 5482763519

REGON: 529949252

KRS: 0001133429

NIP : 5482763519

REGON: 529949252

KRS: 0001133429

NIP : 5482763519

REGON: 529949252

KRS: 0001133429

Möbius LAB Sp. z o.o.

Ul. Stroma 6,

43-450 Ustroń

Möbius LAB Sp. z o.o.

Ul. Stroma 6,

43-450 Ustroń