möbius LAB
BIOFOTONY | ŚWIATŁO | FOTOSYNTEZA
Chcesz włączyć Fotokinetyczny NAD+ do swojej codziennej rutyny?
Poznaj formulację, w której zaawansowane dostarczanie NAD+ łączy się z technologią ukierunkowaną na potencjał energetyczny komórki i młodość.
Przygotowania do zdobycia Mount Everestu były prowadzone we współpracy z Möbius Lab pod kierunkiem dr. inż. Igora Ogorodnyka. W ramach programu przygotowawczego Vasyl Mytryuk stosował NAD+ Fotokinetyczny™, który towarzyszył mu również podczas wejścia na najwyższy szczyt świata – Mount Everest (8 848,86 m n.p.m.).
Vasyl Mytryuk – zdobywca Mount Everestu, Aconcagui, Ojos del Salado, Kilimandżaro i Mont Blanc oraz freediver z rekordem PB 59 m.
NAD+ Fotokinetyczny™ zdobył dach świata Mount Everest – 8 848,86 m n.p.m.
Fragment materiału przedstawia nowoczesną technologię zastosowaną podczas uprawy pomidorów, konopi oraz innych roślin wykorzystywanych w naszych autorskich formulacjach. Wyniki badań dotyczących wydajności ich fotosyntezy.
Pełny materiał pt. „Światowa rewolucja w żywieniu” jest dostępny na kanale Tangen.TV.
mitochondrium
–150 do –180 mV
potencjał mitochondrialny
komórka / neuron
–70 do –100 mV
potencjał błonowy komórek
Photokinetic™ → biofotonowy składnik roślinny + fotokinetyczny liposomalny NAD+ → mitochondria → biofotony → energia komórkowa
Biofotonowy składnik roślinny
To właśnie ten potencjał wspiera transport jonów, komunikację komórkową, gospodarkę wapniową, pracę mięśni i procesy naprawcze
Potencjał błonowy to realnie mierzalna różnica napięcia elektrycznego między wnętrzem komórki a jej otoczeniem. To właśnie dzięki temu gradientowi komórka może kontrolować przepływ jonów, komunikację i utrzymywać równowagę energetyczną.
Potencjał błonowy nie jest stanem pasywnym - komórka musi stale zużywać energię, aby go utrzymać. Gdy poziom ATP spada, zwalnia praca pompy sodowo-potasowej, błona ulega depolaryzacji, a komórka traci część kontroli nad przepływem jonów. Utrzymywanie tej elektrochemicznej równowagi jest jednym z istotnych wydatków energetycznych komórki.
NAD+ daje paliwo → Fotokinetyka podnosi potencjał
ENERGIA ELEKTROCHEMICZNA KOMÓRKI - to tutaj zaczyna się prawdziwa różnica
Nie skupia się wyłącznie na tym, ile NAD+ dostarczysz.
Nie skupia się wyłącznie na tym, ile NAD+ dostarczysz. Skupia się na potencjale energetycznym komórki.
Nie chodzi wyłącznie o ochronę NAD+ podczas podania doustnego.
Celem jest doprowadzenie do realnego wzrostu NAD+ wewnątrz komórki.
A kiedy NAD+ znajduje się już w przestrzeni wewnątrzkomórkowej, komórka posiada własny, zidentyfikowany mechanizm umożliwiający jego dalszy transport do mitochondriów. Liposomalna ochrona → wzrost NAD+ w komórce → SLC25A51 → mitochondrium.
To właśnie tutaj formulacja liposomalna nabiera znaczenia.
Dlaczego ma to znaczenie?
Mitochondria wykorzystują NAD+ w podstawowych procesach związanych z oddychaniem komórkowym i przemianami energetycznymi. Badania nad SLC25A51 pokazują, że mitochondrialna pula NAD+ zależy nie tylko od lokalnej syntezy, ale również od transportu gotowego NAD+ z pozostałej części komórki. Nature
Dlatego wzrost wewnątrzkomórkowego NAD+ obserwowany po doustnym liposomalnym NAD+ ma szczególne znaczenie: zwiększa pulę gotowej cząsteczki dostępną dla naturalnego transportu mitochondrialnego.
transporter SLC25A51
Badania opublikowane w Nature wykazały, że mitochondria ssaków posiadają transporter SLC25A51, zdolny do przenoszenia nienaruszonej cząsteczki NAD+ do ich wnętrza.
Co więcej, aktywność tego transportera bezpośrednio wpływała na mitochondrialną pulę NAD+: jego ograniczenie zmniejszało poziom NAD+ w mitochondriach, natomiast zwiększenie ekspresji SLC25A51 zwiększało mitochondrialny NAD+ i jego wychwyt. Nature
To tworzy bardzo istotne połączenie biologiczne:
liposomalny NAD+→ wzrost wewnątrzkomórkowej puli NAD+→ większa dostępność gotowego NAD+ w komórce→ transport NAD+ przez SLC25A51→ NAD+ dostępny wewnątrz mitochondrium
RENEWAL-NAD+ było randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniem kontrolowanym placebo, przeprowadzonym u zdrowych osób w wieku 45–75 lat.
Randomizowano 60 uczestników, a analiza główna objęła 50 osób. Badano doustną, zaawansowaną formulację NAD+ — LNAD+. BioRxiv
Po pięciu dniach stosowania zaobserwowano bardzo wyraźny efekt.
W 6. dniu poziom wewnątrzkomórkowego NAD+ był: o 53% wyższy względem placebo
W 4. dniu różnica wynosiła już około 38,2%, a następnie wzrosła do 53% w 6. dniu. BioRxiv
Średni poziom wewnątrzkomórkowego NAD+ wynosił: 43,5 μM w grupie otrzymującej NAD+
w porównaniu z: 28,2 μM w grupie placebo. BioRxiv
Co więcej, 78,3% uczestników przyjmujących badaną formulację osiągnęło wzrost wewnątrzkomórkowego NAD+ przekraczający 30%. BioRxiv
Choć zastosowano odmienną technologię formulacyjną, badanie wskazuje, że kluczowe znaczenie dla efektywności doustnego podawania NAD+ może mieć sposób jego przygotowania i dostarczenia do organizmu.
Badanie 2: 53% więcej wewnątrzkomórkowego NAD+ względem placebo
%
Badanie 1: ponad 64% wzrostu wewnątrzkomórkowego NAD+ po 14 dniach
W badaniu z udziałem ludzi oceniano doustną suplementację liposomalnym NAD+. W badaniu uczestniczyło 14 osób. Stosowano dwie formulacje liposomalnego NAD+, każdą przez 14 dni, z trzytygodniowym okresem washout pomiędzy interwencjami. Poziom NAD+ oceniano wewnątrzkomórkowo przed rozpoczęciem oraz po okresie suplementacji. NDNR Po dwóch tygodniach stosowania 1000 mg liposomalnego NAD+ dziennie średni wzrost wewnątrzkomórkowego NAD+ przekroczył: 64% względem wartości wyjściowej.
Dla dwóch badanych formulacji średnia zmiana wynosiła odpowiednio około 64,8% oraz 64,5%. NDNR . To bardzo ważna obserwacja.
Badanie nie ograniczało się do sprawdzania obecności NAD+ w przewodzie pokarmowym. Mierzono NAD+ wewnątrz komórek.
Czyli dokładnie tam, gdzie cząsteczka jest biologicznie wykorzystywana.
To pokazuje, że odpowiednio zaprojektowana liposomalna formulacja doustnego NAD+ może skutecznie zwiększać jego pulę wewnątrzkomórkową. NDNR
%
To właśnie ten punkt jest najistotniejszy. NAD+ pełni swoje kluczowe funkcje wewnątrz komórek.
Dlatego rzeczywistą wartość biologiczną ma nie tylko obecność NAD+ w preparacie, lecz wzrost jego puli wewnątrzkomórkowej.
I tutaj pojawiają się bardzo interesujące dane z badań u ludzi.
Najważniejsza różnica polega na tym, że w przypadku prekursorów organizm musi najpierw zbudować NAD+, natomiast liposomalna formulacja dostarcza gotową cząsteczkę NAD+.
Formulacja liposomalna jest projektowana tak, aby: chronić NAD+ podczas drogi przez przewód pokarmowy, ograniczać straty substancji aktywnej, wspierać zwiększenie dostępności NAD+ wewnątrz komórek.
Liposomalny NAD+ — gotowa cząsteczka w systemie ochronnym
W praktyce stosuje się dwa główne podejścia:
NMN i NR → organizm otrzymuje prekursor i sam musi wytworzyć NAD+
Liposomalny NAD+ → organizm otrzymuje gotową cząsteczkę w formulacji zaprojektowanej z myślą o jej ochronie i skuteczniejszym dostarczaniu
Prekursor jest materiałem wyjściowym, a NAD+ dopiero produktem końcowym procesu. Jego przekształcenie wymaga udziału enzymów i kolejnych szlaków metabolicznych, dlatego skuteczność konwersji może różnić się indywidualnie. U części osób taki proces może również oznaczać większe obciążenie metaboliczne organizmu.
NMN i NR są prekursorami NAD+.
Oznacza to, że po ich przyjęciu organizm nie otrzymuje jeszcze gotowego NAD+. Otrzymuje cząsteczki, które muszą zostać wykorzystane w odpowiednich szlakach metabolicznych do jego syntezy.
Proces obejmuje kilka kolejnych etapów:
NMN / NR → wchłanianie → transport do tkanek i komórek → udział enzymów → przemiany metaboliczne → powstanie NAD+
Wytwarzanie prekursora NMN/NR jest relatywnie tanie. Zaawansowana formulacja już nie. Prawdziwa różnica zaczyna się na poziomie technologii - od ochrony NAD+ po jego dostępność wewnątrz komórki i dla mitochondriów.
Prekursor można dostarczyć jako stosunkowo prosty surowiec. Zaawansowany liposomalny NAD+ wymaga kontrolowanego procesu technologicznego – odpowiedniego doboru fazy lipidowej, homogenizacji, stabilizacji oraz pracy w precyzyjnie określonych warunkach procesowych, z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu, w tym bioreaktora.
gotowy NAD+ → ochrona formulacyjna → dostarczanie → wzrost puli wewnątrzkomórkowej
Ma to znaczenie, ponieważ zmiana aktywności fotosyntetycznej i metabolizmu rośliny może wpływać na profil wytwarzanych przez nią związków biologicznie aktywnych, w tym metabolitów wtórnych i związków uczestniczących w odpowiedzi redoks. Oznacza to, że materiał otrzymany z takiej rośliny może różnić się biologicznie od standardowego surowca wyjściowego.
Po zakończeniu procesu materiał jest liofilizowany, aby możliwie dobrze zachować uzyskaną wcześniej charakterystykę biologiczną, a następnie trafia do formulacji jako biofotonowy składnik roślinny.
Materiał roślinny wykorzystywany w naszej formulacji pochodzi z roślin poddanych technologii Photokinetic™. W badaniach obserwowaliśmy u nich wysoką sprawność fotosyntetyczną, większą zawartość chlorofilu oraz około 25% większą biomasę. Mówiąc prościej: rośliny skuteczniej wykorzystywały światło i pracowały metabolicznie intensywniej. Po zakończeniu procesu materiał jest liofilizowany i trafia do formulacji jako biofotonowy składnik roślinny.
NIP : 5482763519
REGON: 529949252
KRS: 0001133429
NIP : 5482763519
REGON: 529949252
KRS: 0001133429
NIP : 5482763519
REGON: 529949252
KRS: 0001133429
NIP : 5482763519
REGON: 529949252
KRS: 0001133429
Möbius LAB Sp. z o.o.
Ul. Stroma 6,
43-450 Ustroń
Möbius LAB Sp. z o.o.
Ul. Stroma 6,
43-450 Ustroń